Perşembe, Haziran 30, 2022
Ana SayfaDeniYorumYazıYorum“Nerede O Eski Esnaflar?”

“Nerede O Eski Esnaflar?”

Ahilik geleneğini yaşatmak için bu hafta işte. O naif, o ince ruhu yaymak için. “Ben satış yaptım, köşedeki dükkanın siftahı yok” demeyip “onda çeşit daha bol” diyebilmenin düşünceliliği olsa keşke.


3 dakika


Fotoğraf | Naim Benjelloun

   Gezmeyi çok seven benim gittiğim yerlerde alışveriş yapmak için belirlediğim dükkanlar olur mutlaka. Daha doğrusu gittiğim yerin ünlü bir çarşısı, tarihi bir pasajı, yöre insanının bir kurulu pazarı varsa oraları gezmeyi yeni açılan taş ve sevimsiz alışveriş merkezlerini gezmeye yeğlerim. Hem gittiğim yörenin insanına bir katkım olur böylece, yaptığı iş her ne ise onu devam ettirebilme şansı tanırım. Çarşı, pazar, pasaj neyse gezdiğim yer esnafın, zanaatkarın, satıcının davranışına bakarım.  İşte tam da burada eskilerin arasta kültürü ya da bu hafta kutlanan adıyla Ahilik mevzusu girer devreye. 

   Benim gözümde Ahilik kavramını gezdiğim gördüğüm yerlerle kıyaslayacağım. Tabii iyi örneklerin adını verirken, kötü örneklerin adını vermeyeceğim. Belki sizler okurken nerden bahsettiğimi anlayacaksınız zaten. 

Yer Safranbolu çarşısı,

   Sene 2009 ya da 2010. O zamanlar öyleydi umarım hala değiştirmemişlerdir kültürlerini ya da karşılaştığım esnaflar daha da yayılmıştır. Şimdi neler aldığımı hatırlamıyorum. Muhtemelen anneciğime şal, arkadaşlarıma birkaç mıknatıslı buzdolabı süsleri, belki birkaç kavanoz reçel, kesinlikle lokum. Çarşıdaki dükkanların hemen hepsinde bu saydıklarımın hepsi olmasına rağmen girdiğim her dükkan sahibi, bir diğer ürünü almam için yandaki dükkana yönlendirdi beni. Böylece ben her dükkanı gezmiş bulundum. Çok ta keyif aldım bu durumdan.

Yer Ege’de bir kasaba.

   Bir değil bir çok gezdim. Özellikle yolumu giderken ya da dönerken o kasabadan geçirdim. Gene birçok benzer dükkanın olduğu kasaba sokaklarını kaplayan bir çarşısı vardı pazar gibi. Çok güzel reçelleri vardı bu kasabanın, sadece çileğin falan değil domatesin, cevizin, patlıcanın bile reçellerini yaparlardı. Evde yapılan çok lezzetli içecekleri olurdu. Tabii zaman içerisinde bu ürünler biraz endüstriye teslim oldu, daha çok ve daha şık şişelerde dizer oldular vitrinlere. Ben yine her tezgahı gezerken birbirini ve hatta özellikle evinde kendi ürünüyle bu lezzetleri yapmaya çalışan köylü kadınları kötülemeye başladılar. O kadar vahimdi ki son gördüğümde içim acımıştı bu insanların açgözlülüğüne.

   Halbuki Ahilik ne güzel bir kültürdü. Eli açık, yardımsever, cömert, kapısı herkese açık, özellikle garibanı kollayan bu güzel kültür nasıl olur da kaybolur. Halbuki Ahilikte yeni çıraklar yetişir, ustalar birbiriyle paslaşır, böylece güzellikler olurdu. Küçüğü de büyüğü de aç kalmazdı. 

   Ahilik geleneğini yaşatmak için bu hafta işte. O naif, o ince ruhu yaymak için. “Ben satış yaptım, köşedeki dükkanın siftahı yok” demeyip “onda çeşit daha bol” diyebilmenin düşünceliliği olsa keşke.

Her şeyde olduğu gibi bu acımasız bireyselleşmenin önüne geçebilsek, keşke.

Keşke….

Facebook Yorumları

Bu gönderiyi paylaş

Figen DEMİRTAŞ
Figen DEMİRTAŞ
Sayılardan ve ünvanlarından sıyrılmış bir emekçi. Hayatın her daim öğrencisi. Kadın, anne ve yazmaya sevdalı bir hayalperest.

(Tarihte Bugün) Yıldızlar Geçidi

Doğum
- 1928 Orhan Boran (94)
Etkinlik bulunamadı!

Yanlış üslup doğru sözün celladıdır!

Sadi Şirazi

BuluşuYorum

Bu Hafta Popüler

Unvansız Gönüllüler

Unvansız Gönüllüler. Onlar etiketlerini bir kenarda bırakmış olan gizli kahramanlar. Kah eğitim ve sanat, kah toplumsal fayda... Gururla "PaylaşıYorum"

Ciltleme, Cilt Sanatı

Cilt sanatı, ya da daha alışık olduğumuz tabiriyle ciltleme.... Zaanat kelimesinden daha öteye sanat kelimesine daha da çok yakışan miras.

ilyada destanı; Bir Aldatma Hikayesi

İlyada Destanı M.Ö. 8. yüzyılda Yunanca yazılmış ilk batı edebiyatı metnidir. Homeros'un anlatıcısı olduğu bilinen destanı "hatırlı'yorum"
Figen DEMİRTAŞ
Figen DEMİRTAŞ
Sayılardan ve ünvanlarından sıyrılmış bir emekçi. Hayatın her daim öğrencisi. Kadın, anne ve yazmaya sevdalı bir hayalperest.

İlgili Yazılar

Darmadağın…

Darmadağın dolaplar, evler... Sadece onlar mı? Akıllarımız karman çorman, hayallerimiz dağınık. Peki bu dağınıklık nasıl toplanacak?

Gümüş – Hane

Gümüş - Hane... O beyazımsı parlak metali MÖ 4000 yıllarından bu yana hayatımızın en süslü köşelerinde taşıyoruz. Peki adıyla özel Gümüşhane.

Defo

Defo ile merhaba diyor yazarımız Aygen Hıdıroğlu. Aygen Tuna'dan Kırmızı İskarpinlere uzanan; defoya hediye bir merhaba ile başlıyor söze...

Keşke ile İyi ki Arasında Bir Ömür…

Keşke ile iyi ki arasında yaşarız hayatı. Aklımız yapamadıklarımızda kalır çoğu zaman ama yapabildiklerimize de şükrederiz az da olsa.