Pazartesi, Ağustos 8, 2022
Ana SayfaTurgut Uyar

Turgut Uyar

Turgut Uyar

4 Ağustos 1927, Ankara – 22 Ağustos 1985, İstanbul (58)

Ankara’da dünyaya gelen şair, babasının asker olması nedeniyle bir çok il gezdi çocukluğunda. Hep şiir sevdi hep şiir vardı hayatında. Askeri okulda okuyup mezun olduktan sonra da bir dönem orduda görev yapsa da ardından ayrılarak SEKA’da çalıştı. Oradan da emekli oldu zaten.

Ödülleri ve şiir kitapları kaldı O’ndan geriye. Turgut Uyar şiirleriyle anılacak bugün, hep aklımızda dilimizde olan şiirleriyle.

Turgut Uyar

Düşünüyorum da biz, büyüyerek çocukluk etmişiz…

Göğe Bakma Durağı, Turgut Uyar

Göğe Bakalım

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları  da
Göğe bakalım

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
İnecek var deriz otobüs durur ineriz
Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
Herkes uyusun bir seni uyutmam birde ben uyumam
Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım

Dost – Cahit Külebi | Anladım; Can Yücel

#TurgutUyar #ŞiirCebimizde

Facebook Yorumları
Önceki İçerikZeki Ökten 
Sonraki İçerikOrhan Gencebay

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz