Zamanla eskiyen değil, kıymetle yaşayanlar.
Fotoğraftaki arkadaşla yeni tanıştık !
Ama eski bir dost gibi geldik birbirimize, birbirimizi tanıyor gibiyiz. O'na baktıkça hiç yan yana gelmesek de birlikte aynı zamanı benzer durumları geçirmişiz gibi.
Kaderimiz de benziyor...
O da benim mesleğimin bana geçmesi gibi, dededen babaya, babadan toruna geçmiş. Aslında benden yaşlı ama artık ben de genç sayılmam.
Ortak noktamız çok ;
İkimiz de iyi ustaların ellerinden geçmiş,
İkimiz de kıymet bilenlerin yanında kalmış,
İkimiz de çok çalışmış ama hayattan kendimizi mümkün olduğunca koruyarak bu günlere gelmişiz.
Artık eskisi gibi de değiliz.
Onun sararmış camı, çizikleri, yıpranmış makinesi benim beyaz saçlarım, kırışıklarım ,yorgunluğum...
Gerçi hala yaşamaya, çalışmaya ,mutlu olmaya gayretimiz var .Yeter ki eksilmeden kıymet bilenlerimizle olalım.
Birbirimize iyi geldik...
Ben onun sararmış camını yeniledim, kasasını temizledim, makinesinin bakımını yapıp yağlarını tazeledim, yıpranmış parçalarını elden geçirdim.
O benim ruhumu tazeledi, içine doğduğum mesleğime yeni başladığımda dedemle babamla geçirdiğim günleri o zamanlardaki umutlarımı heveslerimi hatırlattı.
Dertleştik de biraz !
Eskisi kadar ederi olmayan bir zanaatın üyeleriyiz ikimiz de.
Ancak kıymetini bilenlerin elinde değer buluyoruz.
Değerimizi bilenlerden ayrılmayalım onlara sıkı sıkı sarılalım dilekleriyle vedalaştık.
İşte böyle !
Seçtiğiniz meslek bazen sadece geçinme yolu, bazense hayatınız olur.
Hangi gözle bakmak doğrudur bilemem.
Belki de hiçbir şeyin tam doğrusu yoktur.
Belki de her zaman
"BAŞKA MÜMKÜNLER HEP MÜMKÜNDÜR" ...
