Fotoğraf | Karolina Grabowska

Evvel Zaman İçinde;

Kızıma göre 17-18, bana göre 16-17 sene önce, bal annesinin pişmaniye kızı dünyaya geldiğinde, 20li yaşlarımın zirvesinde, kendi işinin sahibi, aktif ve kocaman bir bölgede deli gibi çalışan (Gebze – Bartın arası; daha doğrusu Batı Karadeniz, Doğu Marmara arası demek daha doğru) bir anneydim.

Yaptığımız iş; patlayıcı alan riski olan yerlerde, bilgisayar, otomasyon, tanklardan pompaların ucuna kadar gelen yakıtın her türlü verisini güvenle ve sağlıklı bir şekilde yürütülmesini sağlama işiydi. Teknoloji, akaryakıt, sistem, data, patlama riski vb. Aklınıza ne kadar ayrkırı iş gelirse hepsi bir arada yani. Şu sıralar aldığınız yakıtların fişi size hemen aracınızın yanında veriliyor ya, işte mutlaka benim de elim değmiştir o hizmete, o şekilde düşünün.

Bu hizmetin aksamaması lazım. Gecenin 3ünde, uykunuzun en tatlı yerinde Zonguldak’ın kuş uçmaz vadilerinin arasında ki istasyonda sıkıntı varsa, siz en geç 4 saat içinde acil olarak oraya yetişmek ve sorunu çözmek zorundasınız.. Kar yağmış, soğukmuş, Bolu Dağı tüneli yokmuş, araba ısınmıyormuş, bebek daha yeni mışıl mışıl uyumuş farketmez.

Efdal daha 20 günlükken uçak hariç bütün ulaşım araçlarına binmiş ve neredeyse 20 farklı şehirde bulunmuştu.

Gençtim tabi, uykusuzluğa dayanabiliyordum. Çocuk da yaparım kariyer de diyerek efelenerek her şeyin altından girip üstünden çıkabiliyordum.

Siz 24 saate 72 saat sığdırmayı denediniz mi hiç? Benim yaklaşık 15 senem bu şekilde geçti.. Ama bir gün bile pişman olmadım.

2. Bebek Aden

4 yıl önce önemli bir ameliyat geçirdim. Ameliyatın hemen ardından da; kendi işletmem olmayan, ama en az ortakları kadar hareket edip sahiplendiğim, dışarıdan görenlerin “büyük hissedarlardan mısınız?” diyerek sordukları, canım kurumum Aden girdi hayatıma..

Yakın çevremdeki insanlar; hangi delilik boyutunda iş kolik olduğumu bilir. Çalışmadan, üretmeden nefes alamayanlar sınıfındayım ben. Bugünün, yarının, bu haftanın muhtemel işleri bitmişse, ve hiç bir sorun kalmamışsa elimde; çiçeklerin bile bakımı bitmişse; sterilizasyona çıkar; asistanların işine yarasın diye paketleme malzemeleri stoklardım..

Röntgen teknisyenliği girdiği meziyetlerimin arasına; bir sürü yeni şey öğrendim. Arjinat, zirkonyum, detertraj.. Mesela dolgular çok yüzlüymüş 🙂

İlker Dönemi

Artık pişmaniye kızımdaki kadar uykusuzluğa direncim yok. E 20li yaşların verdiği enerji kaybolalı çok uzun zaman oldu.

Belki günde 4-5 şehir gezecek aktif saha işi yapmıyorum, ya da her gün sağlık sektöründe ki o masamın başına geçemiyorum şu an ama; ” çocuk da yaparım kariyer de ” iddiasının bambaşka hissettirdiği bir boyuttayım.

Mesela gece 02:30dan sonra yatağında uyumak istemeyen bir bebek ve es kaza uyuyup çocuğa zarar vermek istemediğinden neredeyse sabaha kadar kıpırdamadığı için sırtı tutulan bir anne düşünün.

Malum ev hayatı, hemen 1 saat içinde ev ile ilgili tüm temizlik, yemek vb işlerin bitirilmesi, Sonra ergen kızçenin günlük programları, İlker bebeğin keyfi, maması, temizliği, uykusu vb. Sonra anneannem var bildiğiniz gibi, pandemi patlamadan az önce hayatımıza giren kalp pili. Ama tüm bunların yanında ilknur’un bilgisayar başında çalışması.

Evet İlker ile birlikte hayatıma süper bebek bakıcısı, süper ergen annesi, süper uzaktan destek olmaya çalışan yönetici, süper dijital medya hayalini yaşatmaya çalışan girişimci, süper ananesine yıldırım hızıyla bebek arabasını koşturarak dağ bayır sürüp yetişen torun, süper ev kadını, süper misafire hazır arkadaş, süper eş kahramanlıkları aktif bir şekilde tekrar hayat buldu.

🙂

Yoruluyor muyum; evet. Pişman mıyım; hayır.

Şimdi “aman sen de izinlerini uzattıkça uzatıyorsun, çalışmayıp ev kadını olmayı seçtin” diye dillendirenler ve dillendiremeyenler için bir daha söyleyeyim. Hele ki bu pandemi döneminde “Yok çalışmıyorum demeyelim. Çok çalışıyorum. Herkese yetiyorum, Evelallah sağlığım yerinde olduğu müddetçe de elimden geldiğince her şeye yetmek için süper kahraman gibi koşturmaya devam edeceğim.”

Şimdi siz bu yazıyı okurken; İlker dizlerimde uyuyor, Efdal online dersinde. Ben birazdan misafirlerim için hazırlık yapıp oradan anneannemin ihtiyaçlarını görmeye gideceğim. Çalışkan karınca olarak; şirketimin bana ihtiyaç duyabileceği bir konu yok, birikiyorum yazıları tamam, ev tamam.

O zaman bana yeni yazılar için müsade..

Not: Çocuk da yapıyorum, kariyer de.

Facebook Yorumları