ilknur.tv

Dost demiş şiirinde Cahit Külebi. Bir gece habersiz bize gel. Salgın döneminde "oturup sabahlara kadar konuşalım" istediğiniz dostlara.

Dost – Cahit Külebi

 

 

Dost – Cahit Külebi

Bir gece habersiz bize gel.

Merdivenler gıcırdamasın.

Öyle yorgunum ki hiç sorma.

Sen halimden anlarsın.

 

Sabahlara kadar oturup konuşalım.

Kimse duymasın.

Mavi bir gökyüzümüz olsun kanatlarımız.

Dokunarak uçalım.

 

İnsanlardan buz gibi soğudum,

işte yalnız sen varsın.

Öyle halsizim ki hiç sorma.

Anlarsın.

Dost Vardır!

Ananemin de tekrarlamışlığı vardır. Yakınlık dediğin 3 çeşittir.

Birincisi ekmek gibidir, her daim lazım. Her zaman arar, ihtiyaç duyarsın, o insanları kaybetme. Onlar dosttur.

İkincisi ilaç gibidir. Lazım olduğunda ararsın, gereklidir. Onlar akraba ve arkadaşlarındır.

Üçüncüsü ise hastalık gibidir. Sen aramaya kalkmadan onlar seni arar bulur. Hastalıktan ne kadar kaçarsan; o insanlardan da o kadar kaçman gerek..

Devir dediğin kötü!

Zor zamanlardan geçiyoruz.

Bilemediğimiz, göremediğimiz, anlamlandıramadığımız bir salgının içindeyiz. Maskeli, mesafeli, tedirgin “acaba” ile dolu günler.

Titizlik ve dikkatinden son derece emin olduğunuz insanların haberi geliyor “pozitif” olmuş. Nasıl yani, nasıl olabilir ki. Eşinin cenazesine katılamayan sevdiklerimi biliyorum ben. 

Sonra camdan dışarı bakıyorsunuz; kendini hiç korumadan gezen onca insan gülüp eğleniyor. Ne ekmek kaygısı var, ne sağlık..

Çok Şanslıyım

“Ben herkese dost oldum da, benim acaba var mı dostum?” diye düşünmeyin. Ben vazgeçtim düşünmüyorum. Çok şanslıyım ki, cüzdanımın bir olduğu, beraber hata yapıp; bağıra çağıra ağladığım, varlığı da yokluğu da birlikte yaşadığım insanlarım oldu benim. 

“İko” denildiği zaman, akan suların durduğu. Neredeyse Türkiye’nin dört bir yanını beraber gezdiğim “şen dullarım” da oldu. Oturup sabahlara kadar birlikte ağız dolusu küfür ettiğim, güzelleştiğim, kiralık arabayla sokak sokak taşındığım yol arkadaşlarım da.

Dertler bir, sorunlar ortak, çocuklar birlikte büyütülen umut.. 

Şimdi yoklar gibi bir ima algılamayın. Hayatıma eli değmiş tüm insanlarım benim için çok kıymetli. Ve biliyorlar ki, “iko” her zaman bir adım ötede. “Hadi” denildiği zaman “neden” demeyen; “hadi” diyen.

 

Belki siz de benim gibi; insansız, organizasyonsuz yapamayanlardansınız. Konuşurken bile  fiziksel teması eksik etmeyenlerden.

Şu salgın bir geçse.. Bir masa kursam sevdiklerimize.. Mesela İlker’in sünnet düğününü yapsak. Ya da illaki bir sebep şart değil ki; öyle içimizden geldiği gibi güle eğlene sabaha kadar oturup bir arada sadece “sussak”.

Ne kadar doğru yazmıştı Ahmet Bey Önemsi’Yorum | covit 19 Belası yazısında 

İlla ki geçecek, eninde sonunda bitecek. Çocuklar okullarına, insanlar insanlarına, çalışanlar işlerine dört elle sarılabilecek. 

Ve bende çok güzel bir gece oluşturup Cahit Hocanın bu şiirini okuyacağım katılabilen dostlarıma.

Dost ‘un Şairi Cahit Külebi Hakkında

20 Haziran 1997 yılında 80 yaşında vefat eden Cahit Külebi  Halk şiirinden, türkülerden yararlanarak çağdaş bir şiir oluşturmuş, konu olarak yurt, insan ve doğa sevgisini işlemiştir. Şiirlerinde tema olarak çocukluğunun ve gençlik yıllarının geçtiği yörelerden izlenimlerini yansıtmıştır.

Wikipedia

Facebook Yorumları