Ruşen Hakkı R.H. Ruşen Abi özel bir değer, gazeteci kimliğinden öte; o kelimelerin şiirce anlatımı, o öykü gibi konuşan, gülümseyerek dinleten


5 dakika

Ruşen Hakkı R.H. 2011 yılında gitti bu dünyadan. İzmit için özel bir değer, o gazeteci kimliğinden öte; o kelimelerin şiirce anlatımı, o öykü gibi konuşan, gülümseyerek dinleten büyük abi. O; Ruşen abi.

90’lı yılların sonunda henüz liseden mezun olmamışken konuşmacı olarak gelmişti.

Gazi’nin sosyal bilimler kızları hemen doldurduk ön safları. Seminer bittikten sonra bitmesin istedik sohbet. “Şimdi abiniz, amcanız olarak konuşabiliriz” dedi gülümseyerek..

Öyle şiir gibi konuşurdu, naif… Öyle güzel dökülürdü ki kelimeler; nefes almadan, edeple neredeyse saygı duruşuyla dinlerdin. Ne güzel adamdın sen. Nurlar içinde ol.

Vazgeçmeyin.

O zaman Kader ve Ben durmadan yazıyoruz. Ortak defterimizi göstermiştik. Ne güzel yürekli bir adam ki; baktı yazdıklarımıza, beğendi, takdir etti. Bizim ayaklarımız yere basmıyor. “Ya Ruşen Hakkı bile beğendi bizi” bizim için en büyük ödülden büyük.

Kitabını imzalamasını istedik. İkimizde “Canevimden” şiir kitabını almıştık. Çok garip bir şey oldu. İki kitabı da ikimiz için imzaladı. Başta yanlış yazdı zannettik. Ama şaşkınlığımızı görünce açıklama yapma ihtiyacı hissetti. “Güzel yürekli kızlarım, şimdi çok gençsiniz, çok heyecanlı. Yıllar geçecek belki vazgeçeceksiniz. Birbirinizden ve yazdıklarınızdan, yazmaktan vazgeçmeyin. Hep bu öğüdümü hatırlayın diye böyle imzaladım. Kulağınıza küpe kalsın diye”.. “Sevgiyle” imzaladı.

“Sevgiyle”

Takvimler bugünü gösterince (11 Nisan), Zaman Ağacı bölümünde Ruşen Hakkı paylaşımımız vardı. Bende yazacağım dedim kızlara. Bu hikayeyi anlatmak istedim. “Bak Ruşen abi hala yazıyorum, hatta seni yazdım” demek istemekti belki bu. Kader de ben de yazmaktan vazgeçmedik. Birbirimizden de.. Dilerim bir gün o da bu sayfalarda yazar olacak.

Şimdi Ruşen abi! yirmi küsur senedir kitaplığımın baş köşesinde duran, az sararmış, ama hiç yıpranmamış kitabından izninle mısralarını paylaşma vakti..

Canevimden – Ruşen Hakkı

Gençsek, sevdalıysak, umut üretensek

kalmasın içimizde söylenmedik türkümüz.

R.H.

…her neyse,

kahven soğudu

soba geçmek üzere,

her ikimizi de

bir dost gibi sarıp sarmalamış uyku,

yatalım

ve güneşle birlikte doğalım

çocuklarla yenilenen dünyamızın üstüne..

1977

ilk kez sokağa çıkar gibi

caddeyi biçer gibi ikiye

şaşkın yabansı

karıştırmak sabahı öğleye

öğleyi ikindiye..

_Ne söyler sürgün kızı?

Kitaba kapanmak

yazmak boynunun borcu

yazmak tutku!

1973

Tüneğinden Havalandıkça 1981

ilkyazdayız

belli işte ilkyazdayız

çiçeğe durmuş Hisar’ın bedenleri

sigarayı az içmeli

rakıyı sulandırmalıyız

ilkyazdayız

belli işte, ilkyazdayız

burnumuzda iğde kokusu

Bak gene dellenmiş akarsu

tüneğinden havalanmış aklımız

Sevgili Ruşen Hakkı. R.H. Bıraktığın gülümseme ve eserlerin için sonsuz teşekkürler…

Gencecik edebiyat severlerin yüreğine dokunabilmeyi başardığın için de.

Saygı ve rahmetle.